Informacja dla:
- studentów
- nauczycieli
Jeśli szukasz materiałów do konkretnego wykładu, zapytaj nauczyciela, czy zamieścił lub zamierza zamieścić je w systemie e-sgh.pl. Każdy wykładowca współpracujący z Centrum otrzymuje specjalny link do strony z kartą zgłoszeniową, dedykowaną dla konkretnej grupy studentów i nadającej dostęp do określonych materiałów.
Zapraszamy do korzystania z systemu nauczania przez internet e-sgh.pl. Zamieszczane przez nauczycieli materiały uzupełniają i wzbogacają zajęcia prowadzone w tradycyjnej formie, a udostępniane studentom interaktywne testy i zadania systematyzują wiedzę. Zachęcamy również do prowadzenia pełnych wykładów w formie e-learning.
Abc e-learningu
Trudno przecenić znaczenie tej dość nowej technologii. E-learning ma dodatkowo solidne podstawy - jest najnowocześniejszą formą kształcenia na odległość. Sama zaś forma kształcenia na odległość ma długą tradycję.
Nauczanie przez internet jest typem kształcenia na odległość. Kształcenie na odległość to uczenie się od nauczyciela, ale jednocześnie bez ciągłego z nim kontaktu. To również forma procesu edukacyjnego umożliwiająca kierowanie treści dydaktycznych do rozproszonych grup studentów.
Według niektórych opracowań, powyższa forma rozpoczęła się z chwilą, gdy Mojżesz otrzymał tablice z dekalogiem. Inne opracowania uznają kształcenie korespondencyjne, rozpoczęte w drugiej połowie XIX wieku, za początek szkoleń na odległość. Polegało ono na przesyłaniu pocztą materiałów szkoleniowych, ćwiczeń i odpowiedzi do zadań pomiędzy nauczycielem a kursantami. Ten typ szkolenia, rozszerzony o kasety audio i video jest nadal bardzo popularny. Następnym etapem rozwoju technologicznego omawianej formy kształcenia, po 1920 roku, było wprowadzenie radiowych programów edukacyjnych. Wraz z upowszechnieniem się telewizji, rozpoczęto prowadzenie kursów za pomocą przekazu wizualnego. Pionierem tej technologii był Uniwerstytet Stanu Iowa, który rozpoczął nadawanie programów edukacyjnych w 1945 roku. Następnym krokiem w rozwoju szkoleń na odległość było wprowadzenie na rynek komputerowych programów edukacyjnych. Ostatnim etapem i obecnie upowszechnianą formą jest kształcenie przez internet. Zainicjowana w latach dziewięćdziesiątych nowa forma kształcenia - przez internet - stale się rozwija. Forma ta stanowi prawdziwy przełom w nauczaniu na odległość.
Należy odróżnić pojęcia e-learningu oraz kształcenia przez internet. E-learning jest pojęciem szerszym i obejmuje wszystkie formy kształcenia na odległość, w których proces edukacji realizowany jest przy użyciu nowoczesnych technologii elektronicznych. Zaś kształcenie przez internet to jedna z form e-learning. Forma ta umożliwia przekazywanie treści dydaktycznych oraz komunikowanie się ze studentami przy pomocy Globalnej Sieci Komputerowej Internet bądź mniej otwartych sieci - intranetów i ekstranetów. Dla potrzeb niniejszego opracowania pojęcia "nauczania przez internet" oraz "e-learning" zostały zrównane ze sobą i są stosowane zamiennie.
Wyróżniamy cztery, podstawowe rodzaje kształcenia e-learning:- samokształcenie, charakteryzujące się całkowitym brakiem kontaktu studenta z prowadzącym;
- nauczanie asynchroniczne - studenci i prowadzący nie muszą jednocześnie być w tym samym miejscu i czasie w procesie edukacyjnym;
Jest to najbardziej popularna forma nauczania przez internet. Charakteryzuje się częściowym brakiem bezpośredniego kontaktu z nauczycielem, który zwykle ograniczony jest do rozmów w pokojach rozmów (chat). Formy kontaktu pośredniego są zaś bardzo dobrze rozwinięte i mogą być często wykorzystywane - m.in. forum dyskusyjne, poczta elektroniczna. Zaletami takiego rozwiązania są przede wszystkim: - możliwość nauczania z dowolnego miejsca - tradycyjne nauczanie odbywa się zwykle w budynku szkolnym - internet umożliwia pracę nauczycielowi m.in. w domu;
- elastyczność - dostęp do materiałów w dowolnym czasie i z dowolnego miejsca;
- czas na przemyślenia - w porównaniu do trybu synchronicznego, gdzie jest on ograniczony;
- niskie koszty - przede wszystkim niskie koszty prowadzenia zajęć, koszt tworzenia materiałów zależny jest od stopnia zaawansowania i rozbudowy treści oraz samego systemu.
- nauczanie synchroniczne - studenci i prowadzący muszą być w tym samym czasie (a w przypadku nauczania tradycyjnego - także w tym samym miejscu);
Model internetowego nauczania synchronicznego jest bliższy systemowi tradycyjnemu, niż model nauczania asychronicznego Nauczanie zdalne w czasie rzeczywistym ma wiele zalet m.in. możliwość żywej interakcji w czasie rzeczywistym, możliwości pracy indywidualnej i grupowej, prezentowania materiałów w czasie prowadzonych dyskusji, możliwość bezpośredniego monitorowania pracy studentów.
Wyróżnić można dwie formy zdalnego nauczania synchronicznego:- jeden do wielu - zajęcia dla słuchaczy znajdujących się w różnych miejscach;
- jeden do jeden - zajęcia dla grupy osób zgromadzonych w jednym miejscu przez nauczyciela znajdującego się w innym miejscu.
- nauczanie mieszane (ang. blended learning) - rozwiązania e-learning wspierają proces kształcenia prowadzony w sposób tradycyjny
Jest to model bardzo efektywny i coraz bardziej popularny. Jest także uznawany przez ekspertów akademickich za najlepszy z powyższych. Stosowany jest z powodzeniem przez Szkołę Główną Handlową w Warszawie, gdzie wykłady stacjonarne uzupełniane są zajęciami wirtualnymi poprzez platformę nauczania przez internet e-sgh.pl.
Instytucje działające na rynku e-learning proponują, obok gotowych szkoleń, systemy zarządzania procesem nauczania tzw. LMS (ang. Learning Management System) oraz LCMS (ang. Learning Content Management System). LMS to system umożliwiający administrowanie kursami i prezentowanie treści. System taki umożliwia monitorowanie postępów w nauce studenta oraz określanie praw do poszczególnych modułów i kursów dla poszczególnych kursantów bądź grup szkoleniowych. Zaawansowane LMS'y umożliwiają realizowanie kursów we wszystkich rodzajach kształcenia - samokształcenie, nauczanie synchroniczne, asynchroniczne oraz mieszane - które były prezentowane powyżej. Systemy LCMS są jeszcze bardziej zaawansowane technologicznie. Oprócz funkcji systemu LMS, posiadają moduły służące do tworzenia treści dydaktycznych - tzw. kursów WBT (ang. Web Based Training). Systemy LMS mogą jedynie prezentować takie multimedialne treści dydaktyczne.
Dla potrzeb technologicznego ujednolicenia prezentowanych treści dydaktycznych w różnych systemach, zostały stworzone standardy, których stosowanie umożliwia swobodne przenoszenie kursów i szkoleń pomiędzy różnymi platformami LMS i LCMS. Do najpopularniejszych standardów należy standard SCORM (ang. Sharable Content Object Reference Model) opracowany przez ADL (ang. Advanced Distributed Learning ). ADL jest organizacją powołaną przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych.
Inną instytucją, o rozszerzonym polu działania na wszystkie typy szkoleń z wykorzystaniem technik komputerowych jest AICC (ang. Aviation Industry CBT Committee).
Pomocne w opracowaniu niniejszej informacji były:
- J. Tworzyński, Jak zaprzęgnąć sieć do e-nauczania, Poradnik Managera
- J. Marciniak, E-learning: technologia, zastosowania, korzyści - materiały konferencyjne, "E-learning analiza rozwiązań i wdrożeń", Poznań 4-5 XII 2002.
- M. Rzewuski, Distance Learning - nauczanie na odległość
- Internetowy słownik czasopisma elektronicznego Wirtualna Edukacja
- A. Rokicka-Broniatowska, D. Nojszewski, A. Schab, Wspomaganie procesu dydaktycznego na studiach zaocznych technologiami multimedialnymi, materiały konferencyjne, 13 października 2002, SGH
